حدود چند هفته ای هست در وبلاگ چیزی ننوشتم.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

انسان وقتی به جلو می ره تازه می فهمه که کارهاش باید با برنامه جلو بره و بدونه که چی کار باید انجام بده.کاری که اثر ما جوانان ایرانی هنوز یاد نگرفته ایم.و داریم به یه سنی می رسیم که می گیم هرچی پیش آید خوش آید.

 

تقربیا 5/3 سال از اول اتصال من به اینترنت می گذرد.

اولین روزها هدف فقط سرگرمی بود اما وقتی به جلو رفتم دیدم باید از این وقت به صورت بهینه استفاده کرد.

 

امروز خیلی خوشحال هستم که روندی رو به رشد از آن موقع  نصیبم شده است.

 

با افراد زیادی آشنا شده ام که در این کار بهترین هستند.

مهندس محمود بشاش که در این چند وقته کمک و راه کارهای بسیار مهمی را در مورد تجارت در اینترنت به من آموخت.

 

آقای امید حق شناس زاد،روزبه کاویان و آقای راستی عزیز.

 

سعی و فکرم رو روی ساخت یک وب سایت مستقل آغاز کردم و می خواهم داشته ها و آموخته های خودمو در این چند ساله رو به سرانجام برسونم می دانم که هنوز به اندازه این دوستان که نام بردم پخته نشدم ولی باید از یک جا شروع کرد.

 

همیشه آرش کسی که مشوق من بود و خواهد بود منو تشویق به این کار کرد.وحالا می فهم که نصیحت های برادرنه او باعث این رون رو به رشد شد.

امروز که این نوشته رو می نویسم وب سایت جستجوگر که آرش  طراح و مدیر اون هست به عنوان پایگاهی مهم داره خودشو بالا میکشه. می دانم که برای این کار واقعا سختی کشیده البته نباید زحمات شریک تجاریش رو فراموش کرد.

 

دوست دارم در این پروسه کاری موفق بشم.وبرای این کار از هیچ کوششی فروگذار نخواهم بود.

 

/ 0 نظر / 19 بازدید